ببندر کنگان نگین استان بوشهر
کنگان
شهری که نماد لاله و ریحان است
سرسبز تر از قنوت نخلستان است
مردان و زنان آن، همه آینه اند
این شهر که نام پاک آن کنگان است
| عبدالجلیل دشتی مطلق |
تاریخچه
شهرستان کنگان یکی از سرزمین های کهنسال ایران که قریب به ۲۳۵۰ سال تاریخ پر فراز و نشیب پشت سرگذاشته است. حوزه ساحلی خلیج فارس و دریای عمان از دیرباز محل آمد و شد اقوام و قبایل مختلف بوده است که از اطراف و اکناف دنیای قدیم – آسیا و آفریقا به قصد تجارت، سیاحت و سیاست به این خطه سفر می نموده اند، منطقه کنگان نیز از این ویژگی برخوردار بوده است و مردان این سامان به لحاظ موقعیت جغرافیایی صیاد و دریانورد بوده اند. میرزا حسن قصابی در کتاب فارسنامه ناصری چنین می نویسد: «بلوک کنگان از گرمسیر است فارس از جنوب شیراز است. درازای آن از نخل تقی تا قریه بنک سیزده فرسخ و پهنای آن از نیم فرسخ نگذرد». این بندر رشد خود را پس از ویرانی سیراف از اوایل قرن بیستم شروع نمود. سرکنسول فرانسه در بندر بوشهر که از کنگان دیدن نموده است می نویسد: «در بندر کنگان به سال ۱۹۱۱، (۲۵۰) خانوار زندگی می کردند که حدود ۲۰۰ نفر از این جمعیت یهودی و تعبیر عرب و عجم (غیر عرب) بوده اند و عمده تجار و بازرگانان شهر در این دوره یهودی بوده اند. میرزا حسن قصابی در کتاب پیش گفته موقعیت بلوک کنگان و آب و هوای آنرا چنین توصیف می کند: کنگان محدود از جهات شرق، شمال به بلوک گله دار و از طرف مغرب و جنوب به دریای فارس، هوای این بلوک از ماه ثور تا میزان (اردیبهشت تا مهرماه) گرم و بسیار مرطوب و شکار آن کبک و تیهو و مرغ کبک انجیر است. بعد از جنگ جهانی دوم و مهاجرت یهودیان به فلسطین، لطمه اقتصادی جدیدی نیز به منطقه وارد گردید و گذشته از کاهش جمعیت، سرمایه هنگفتی نیز خارج گردید. با پیشبرد سیاست های جدید رژیم پهلوی در دهه ۴۰ و جایگزینی آرام سرمایه داری وابسته بجای اقتصاد کشاورزی، شهر کنگان نیز به دوره جدیدی از شهر نشینی و مناسبات اجتماعی – اقتصادی همراه می گردد. رشد فیزیکی شهر در این مرحله بصورت خطی و به موازات ساحل انجام می پذیرد که خود نشانگر اهمیت صیادی و تجارت خارجی است.
وجه تسمیه
وجه تسمیه کنگان که به لهجه محلی کنگون خوانده می شود بنا به اظهارات تاریخ نویسان و برخی ریش سفیدان محلی و کتب موجود دارای چند نظریه است که عبارتند از:
۱- طبق اظهارات برخی ریش سفیدان محلی، کنگان به معنی فرو رفتگی خشکی در دریاست.
۲- در سفرنامه نئارک یا نئارص فرستاده اسکندر مقدونی که مامور شناسایی نواحی شمالی خلیج فارس بوده، آمده است که پس از گذشتن از دهانه رود سند، جزایر قشم و کیش و گاوبندی و بندر رشیدی امروزی به « بندر کوگانا » یا بندر کنگان فعلی رسید و در حدود ۲۱ روز در آنجا توقف کرد.
۳- رضا طاهری محقق تاریخ و جغرافیای خلیج فارس در کتاب از مروارید تا نفت، کنگان را از دو واژه کنگ به اضافه آن پسوند مکانی میداند و معتقد است کنگ مقدسترین شهر اسطورهای زرتشتیان و آریاییها میباشد که سیاوش درخشان آن را در کناره کوه و دریا ایجاد کرد. کلمه کنگ و شهر کنگ بارها و بارها در اوستا و دینکرد مورد استفاده قرار گرفته است و یکی از آشناترین کلمات ایرانی - آریایی میباشد. فردوسی میگوید: هر آن کو ندیدست کنگ / نخواهد که آید به گیتی درنگ. بر این اساس نام کنگان برگرفته از شهر اسطورهای کنگ است که این کلمه نیز در ادبیات کهن به معنای فرو رفتگی خشکی در آب میباشد. گفته میشود کنگان در بین چندین خور (باریکههای آب دریا) محصور بودهاست.
۴- بنا به گفته محمدعلی سدیدالسلطنه کبابی، گنگ رودخانه مقدس در هندوستان است. «کنگاو» از لغات با ریشه سانسکریت است که در پی مهاجرت اولین شعبه آریائیها که در هزارههای قبل از میلاد از شمال دریای خزر به سمت جنوب سرازیر شدند، در منطقه رایج شده و در آثار ایلامیها که حکومتی مقتدر در جلگه خوزستان تشکیل داده بودند نیز دیده شدهاست.
۵ حسین حسن پور در پایان نامه خود (سیری در تاریخ کنگان) در این مورد می گوید: با تحقیقات انجام داده می توان مشخص کرد که کوگان (نام قدیمی کنگان) نام طایفه ای بوده که بازمانده هخامنشیان بوده است و در این بندر سکونت داشته اند.
۶- عظیم عظیم پناه در پایان نامه خود معتقد است: کنگان به معنای پیشرفتگی آب دریا در خشکی است. "ان" پسوند مکان است که با قراین موجود، خور که همان پیشرفتگی آب دریا در خشکی است و وجود چند خور به نامهای بومیهر، چوری، عبدالسلام، قیسی و چند خور دیگر این برداشت را با واقعیت همخوان تر می کند.
بدین ترتیب کنگان هم پیشرفتگی خشکی در آب است هم به معنی پیشروی آب در خشکی که هر دو نظر درباره این بندر درست و منطقی است.
موقعیت جغرافیایی
شهرستان کنگان از توابع استان بوشهر با مساحت ۴۶۵ کیلومتر مربع (۴۶۵۰۰ هکتار) در فاصله ۲۱۰ کیلومتری منتهی الیه جنوب شرقی مرکز استان بوشهر واقع گردیده است و ۲/۶ درصد از مساحت استان را در بر می گیرد که به شکل جلگه ای کم عرض و با ۸۱/۹۹ کیلومتر نوار ساحلی در امتداد دریا و کوه کشیده شده است. این شهرستان در محدوده مختصات جغرافیایی ۵۱ درجه و ۵۹ دقیقه تا ۵۲ درجه و ۵۷ دقیقه طول شرقی جغرافیایی و در فاصله ۲۷ درجه و ۱۸ دقیقه تا ۲۷ درجه و ۵۶ دقیقه عرض شمالی جغرافیایی قرار گرفته است. ارتفاع اراضی منطقه از سطح دریا به طور متوسط ۵ متر بوده و شیب عمومی زمین از سمت شرق رشته کوه های زاگرس و به سمت غرب سواحل نیلگون خلیج فارس می باشد. شهرستان کنگان از سمت شمال به شهرستان های دیر و جم، از سمت مشرق به شهرستان جم و استان فارس، از سمت جنوب به شهرستان عسلویه و سواحل نیلگون خلیج فارس و از سمت مغرب به سواحل نیلگون خلیج فارس و شهرستان دیر منتهی می گردد.
شهرستان کنگان براساس سرشماری سال ۱۳۹۵ از لحاظ وسعت کوچکترین و از لحاظ جمعیت سومین شهرستان با جمعیتی بالغ بر ۱۰۷۸۰۱ نفر در استان بوشهر می باشد که با ۲۳۲ نفر در هر کیلومتر مربع، بیشترین تراکم جمعیتی را در استان دارد. بر اساس آخرین تقسیمات کشوری این شهرستان دارای ۲ بخش مرکزی و سیراف، ۳ شهر کنگان، بنک و سیراف و ۹ روستا تمبک، نخل غانم، قلعه میان، برکه چوپان، پرک، شیرینو، چاه مجنون، لاورده و لاورگل میباشد.
(نقشه موقعیت جغرافیایی شهرستان کنگان در استان بوشهر)
تقسیمات کشوری
تغییرات و اصلاحات تقسیماتی شهرستان کنگان:
۱- جلسه مورخ ۱۳۵۸/۱۰/۲۹ شورای انقلاب جمهوری اسلامی ایران (تصویب نامه شماره ۲۴۵۴د مورخ ۱۳۵۸/۱۱/۲۷ ) : شهرستان کنگان به مرکزیت کنگان شامل سه بخش به شرح ذیل تشکیل گردید. الف : بخش مرکزی (مرکز کنگان) : شامل دهستان های ثلاث، مالکی و تمیمی. ب : بخش دیر (مرکز دیر) : شامل دهستان دیر و نقاط جغرافیایی اولی سفلی - اولی علیا - بی بی خاتون - جبرانی بالا – جبرانی پایین - بطانه و گزنک از دهستان بردخون. ج: بخش جم (مرکز ولایت) : شامل دهستانهای جم و ریز.
۲- جلسه مورخ ۱۳۵۹/۲/۲۱ شورای انقلاب جمهوری اسلامی ایران: بخش دیر از شهرستان کنگان منتزع گردد.
۳- جلسه مورخ ۱۳۶۵/۸/۱۸ هیات وزیران (تصویب نامه شماره ۶۴۰۱۴ مورخ ۱۳۶۵/۹/۵ ) : تعداد پنج دهستان شامل روستاها، مزارع و مکانها به شرح زیر در شهرستان کنگان ایجاد و تشکیل گردد: دهستان نای بند به مرکزیت روستای چاه مبارک مشتمل بر روستاها، مزارع و مکانها به شرح زیر می باشد: ۱- صفیه ۲- زبار ۳- بنود ۴- کنار خیمه ۵- خره ۶ - بندو ۷- عین الساده ۸- دزدانه ۹- نحیر ۱۰- جلالات ۱۱- سهموی شمالی ۱۲- سهموی جنوبی ۱۳- سواحل ۱۴- زمینو ۱۵- مروع ۱۶- تنگ وج وج ۱۷-چاه مبارک ۱۸- بستانو ۱۹- خیارو ۲۰- بساتین ۲۱ - هاله ۲۲- نای بند . دهستان طاهری به مرکزیت روستای طاهری مشتمل بر روستاها، مزارع و مکانها به شرح زیر می باشد: ۱- شیرینو ۲- پرک ۳- چاه مجنون ۴- چاه درویش ۵- طاهری ۶- باغ شیخ ۷- باغ کم کوداغ ۸- پشت تنگ ۹- بنو ۱۰- تنگ پشت چشمه ۱۱- اختر ۱۲- تمبک ۱۳- سبخی ۱۴- قلعه میان ۱۵- برکه جوپان ۱۶- نخل غانم ۱۷- تلمبه ریغی ۱۸- گوده ۱۹- بنک ۲۰-لاورد. دهستان عسلویه به مرکزیت عسلویه مشتمل بر روستاها ، مزارع و مکان ها به شرح زیر می باشد: ۱- عسکری ۲- اخند ۳- گود اخند ۴- دهنو ۵- بو تنگ ۶- کلات ۷- گللوز ۸ – بزباز ۹- دروک ۱۰- بیدخون ۱۱- تنگ بیدخون ۱۲-عسلویه ۱۳- برپهن ۱۴- نخل تقی . دهستان جم به مرکزیت روستای ولایت جم مشتمل بر روستاها، مزارع و مکانها به شرح زیر می باشد: ۱- هنود ۲- طاقو ۳- عوض مرد ۴- اربانه باغ ۵- بید پایه باغ ۶- مکو ۷- گربزو ۸- پایه ۹ - پارگاه ۱۰ - خانیچه ۱۱- سرخ کوه ۱۲- میر معما ۱۳- دوگلی ۱۴- هفت چاه ۱۵- پهگو ۱۶- سینه زری ۱۷- چاهه ۱۸- قره چنان ۱۹- پاقوه ۲۰- پلنگی (پرنگی)۲۱- قلعه گرگ ۲۲- علی آباد جدید ۲۳- بید خوار( باده خوار) ۲۴- دو لنگه ۲۵- کوری ۲۶- حرمی ۲۷- طوف ماهیخوار ۲۸- پدری ۲۹-غربه ۳۰- طالانه ۳۱- ولایت جم ۳۲- خواجه احمدی ۳۳- بهر باغ(بهرام باغ) ۳۴- گودله ۳۵- کنار شیب ۳۶- بهر حاج نوشاد ۳۷- علی آباد ۳۸- دمیتی ۳۹- چم برکه ۴۰- بید بلند ۴۱- بیدان (پکو بیدان) ۴۲- فرامرزی ۴۳- اکبرآباد ۴۴- قصاب ۴۵- گرگلان ۴۶- قلعه کهنه ۴۷- مالچه ۴۸- منظر ۴۹- زیبا مکان ۵۰- حاجی آباد ۵۱- دهنو ۵۲- صیدی ۵۳- احمد آباد (بند باغ) ۵۴- بابا مبارکی ۵۵- هنگدان ۵۶- زکی علمداری (عالی لنگی ) ۵۷- قائدی ۵۸ - تل قلعه ۵۹- ساختمان ابوالحسن ۶۰ - نیلاب ۶۱- چم دره ۶۲- گوخان ۶۳- حسین آباد ۶۴- بندانو ۶۵- دره چاه ۶۶- چم چشمه ۶۷- گیر قلات ۶۸- باریکان ۶۹- تاک پوک ۷۰- دایو ۷۱- دوتوسورو ۷۲- پیر بیراهه ۷۳- موردستان ۷۴- آب گرمک ۷۵- کوری حیاتی ۷۶- ماء الورد ۷۷- تنگ حنا ۷۸- شهر خاص ۷۹-کوه چر ۸۰- سعدان ۸۱- بنای هادی(بنه هادی ). دهستان ریز به مرکزیت روستای ریز مشتمل بر روستاها، مزارع و مکانها به شرح زیر می باشد :۱ - رازیانه ۲- چاله ۳- ا سفندیار ۴- چرموک ۵- حرمیک ۶ - تنگمان (جمال آباد ) ۷- دربان ۸- حرمی اناری ۹- تشان ۱۰- بنگو ۱۱-خرگی ۱۲- انارستان ۱۳- قلعه باغ ۱۴- بهرکو ۱۵- ریز ۱۶- قلعه کهنه ۱۷- دهنو ۱۸- پس گلی ۱۹- پشتو ۲۰- سرکوه دو چاه ۲۱- کوه پردگان۲۲- بیدو ۲۳- آهنجت ۲۴- موردی ۲۵- ماخو ۲۶- نورد ۲۷- سرچشمه ۲۸- تنگ نخل ۲۹- ساختمان ناصر و حسن ۳۰- خبیتو ۳۱- گندمزار ۳۲- دوتوولی.
۴- جلسه مورخ ۱۳۶۹/۶/۲۱ وزرای عضو کمیسیون سیاسی دفاعی هیات دولت (تصویب نامه شماره ۸۲۸۲۴ت۱۳۸ک مورخ ۱۳۶۹/۷/۱۴ ) : شهرستان کنگان به مرکزیت شهر بندر کنگان مشتمل بر بخش های : الف : بخش مرکزی به مرکزیت شهر بندر کنگان شامل دهستان های :۱- طاهری ۲- عسلویه ۳- نای بند. ب : بخش جم به مرکزیت روستای ولایت شامل دهستان های : ۱- جم ۲ – ریز.
۵- جلسه مورخ ۱۳۷۰/۸/۲۹ وزرای عضو کمیسیون سیاسی دفاعی هیات دولت ( تصویب نامه شماره ۷۱۱۴۴ت۱۴۲ک مورخ ۱۳۷۰/۱۰/۱۴ ) : روستای تنگه نخل از دهستان ریز شهرستان کنگان منتزع و به دهستان آبدان شهرستان دیر ملحق گردد.
۶ - جلسه مورخ ۱۳۷۵/۲/۳۰ وزرای عضو کمیسیون سیاسی دفاعی هیات دولت ( تصویب نامه شماره ۲۸۸۱ت۱۵۷۱۷ک مورخ ۱۳۷۵/۳/۲۶ ) : روستای ولایت بخش جم از توابع شهرستان کنگان به عنوان شهر شناخته شده و به نام شهر ولایت نامیده شود.
۷- جلسه مورخ ۱۳۷۸/۸/۲ هیات وزیران ( تصویب نامه شماره ۵۰۱۵۴ت۲۰۰۳۱هـ مورخ ۱۳۷۸/۸/۱۷ ) : نام شهر ولایت بخش جم شهرستان کنگان به شهر جم تغییر می یابد.
۸- جلسه مورخ ۱۳۸۰/۱۲/۱۵ هیات وزیران ( تصویب نامه شماره ۵۸۸۶۲ت۲۱۲۳۸هـ مورخ ۱۳۸۰/۱۲/۲۵ ) : تغییرات و اصلاحات تقسیماتی در شهرستان کنگان به شرح زیر انجام میشود : الف : دهستان حومه به مرکزیت روستای بنک در تابعیت بخش مرکزی مشتمل بر روستاها، مزارع و مکانهای بنک - نخل غانم - برکه چوپان - میانلو - گوده -لاورد - هاکون - لودر - بر پهن ایجاد و تاسیس گردد. ب : بخش عسلویه از ترکیب دهستانهای عسلویه و نای بند ایجاد و تاسیس گردد.
۹- جلسه مورخ ۱۳۸۱/۱۱/۲۷ وزرای عضو کمیسیون سیاسی دفاعی هیات دولت ( تصویب نامه شماره ۵۶۷۶۳ت۲۷۸۵۳هـ مورخ ۱۳۸۱/۱۲/۶ ) : شهرستان جم به مرکزیت شهر جم از ترکیب بخش های زیر ایجاد و تاسیس گردد : الف : بخش مرکزی به مرکزیت شهر جم از ترکیب دهستانهای جم و کوری. ب : بخش ریز به مرکزیت دهستان ریز از ترکیب دهستانهای ریز و انارستان و تشان. دهستان انارستان به مرکزیت روستای انارستان مشتمل بر روستاها، مزارع و مکانهای ۱- انارستان ۲- گلستان ۳- قلعه باغ ۴- آهنجت ۵- سرچشمه ۶- موردی ۷- بهرکوه ۸- ماخو ۹- حرمی اناری ۱۰- سرکوه دو چاه ۱۱- سرکوه مغدان ۱۲- سرکوه ۱۳- کمه ۱۴- تل حاج نوشاد ایجاد و تاسیس گردد. دهستان تشان به مرکزیت روستای تشان مشتمل بر روستاها، مزارع و مکانهای ۱- تشان ۲- دره بان ۳- تنگمان (جمال آباد ) ۴- رازیانه ۵- گندمزار ۶- خبیتو ۷- حرمیک ۸- چرموک ۹- چاله ۱۰- دوتوولی ۱۱- بیدو ۱۲- اسفندیار ۱۳- ساختمان ناصر و حسن ۱۴- بنکو ایجاد و تاسیس گردد. دهستان کوری به مرکزیت روستای کوری حیاتی مشتمل بر روستاها، مزارع و مکانهای ۱- حسین آباد ۲- دره چاه ۳- چم چشمه ۴- باریکان ۵- تاک پوک ۶- آب گرمک ۷- کوری حیاتی ۸- پیر بیراهه ۹- موردستان ۱۰- دوتوسورو ۱۱- ماالورد ۱۲- کوه چر ۱۳- بنای هادی ۱۴- تنگ حنا ۱۵- شهر خاص ۱۶- سمدان ایجاد و تاسیس گردد.
۱۰- جلسه مورخ ۱۳۸۲/۴/۲۹ وزرای عضو کمیسیون سیاسی دفاعی هیات دولت ( تصویب نامه شماره ۲۷۷۷۹ت۲۷۸۵۶ک مورخ ۱۳۸۲/۵/۲۱ ) : الف : روستای عسلویه مرکز بخش عسلویه از توابع شهرستان کنگان به شهر تبدیل و به عنوان شهر عسلویه شناخته شود.
۱۱- جلسه مورخ ۱۳۸۲/۴/۲۹ وزرای عضو کمیسیون سیاسی دفاعی هیات دولت ( تصویب نامه شماره ۲۸۱۲۵ت۲۷۸۵۷ک مورخ ۱۳۸۲/۵/۲۲ ) : الف : روستای بنک از توابع دهستان حومه بخش مرکزی شهرستان کنگان به شهر تبدیل و به عنوان شهر بنک شناخته شود. ب : روستای نخل تقی از توابع بخش عسلویه شهرستان کنگان به شهر تبدیل و به عنوان شهر نخل تقی شناخته شود.
۱۲- جلسه مورخ ۱۳۸۴/۵/۵ وزرای عضو کمیسیون سیاسی دفاعی هیات دولت ( تصویب نامه شماره ۲۹۷۵۶ت۳۲۳۲۱ک مورخ ۱۳۸۴/۵/۱۵ ) : روستای طاهری مرکز دهستان طاهری از توابع بخش مرکزی شهرستان کنگان به شهر تبدیل و به عنوان شهر طاهری شناخته می شود.
۱۳- جلسه مورخ ۱۳۸۷/۹/۱۰ وزیران عضو کمیسیون سیاسی و دفاعی هیات دولت ( تصویب نامه شماره ۱۸۲۴۷۹ت۳۶۲۵۲ک مورخ ۱۳۸۷/۱۰/۸ ) : نام شهر طاهری از توابع بخش مرکزی شهرستان کنگان به شهر سیراف تغییر می یابد.
۱۴- جلسه مورخ ۱۳۸۷/۹/۱۰ وزیران عضو کمیسیون سیاسی و دفاعی هیات دولت ( تصویب نامه شماره ۱۸۲۴۹۲ت۴۰۲۲۲ک مورخ ۱۳۸۷/۱۰/۸ ) : نام روستای دولنگه از توابع دهستان جم بخش مرکزی شهرستان جم به روستای بهارستان تغییر می یابد.
۱۵- جلسه مورخ ۱۳۸۸/۷/۵ وزیران عضو کمیسیون سیاسی و دفاعی هیات دولت ( تصویب نامه شماره ۱۴۷۹۹۴ت۴۱۲۹۹ک مورخ ۱۳۸۸/۷/۲۶ ) : روستاهای انارستان و گلستان از توابع دهستان انارستان بخش ریز شهرستان جم در استان بوشهر با یکدیگر ادغام و به عنوان شهر انارستان نامیده می شود.
۱۶- جلسه مورخ ۱۳۹۱/۹/۲۹ هیات وزیران (تصویب نامه شماره ۲۰۰۶۵۳ت۴۶۴۳۲هـ مورخ ۱۳۹۱/۱۰/۱۲ ) : شهرستان عسلویه به مرکزیت شهر عسلویه از ترکیب بخش های زیر ایجاد گردد: ۱- بخش مرکزی به مرکزیت شهر عسلویه شامل دهستان های عسلویه و اخند و شهر نخل تقی ۲- بخش چاه مبارک به مرکزیت روستای چاه مبارک از ترکیب دهستان های نای بند و چاه مبارک. الف : مرکز دهستان نای بند از روستای چاه مبارک به روستای زبار منتقل می گردد. ب : دهستان اخند به مرکزیت روستای اخند از ترکیب روستاها، مزارع و مکان های زیر ایجاد می گردد: ۱- اخند ۲- بوتنگ ۳- دهنو ۴- عسکری ۵- کلات ۶- گود اخند. ج : دهستان چاه مبارک به مرکزیت روستای چاه مبارک از ترکیب روستاها، مزارع و مکان های زیر ایجاد می گردد: ۱- بندو ۲- بستانو ۳-تنگ وج وج ۴- جلالات ۵- چاه مبارک ۶- خیارو ۷- دزدانه ۸- زمینو ۹- سهموشمالی ۱۰- سهموجنوبی ۱۱- سواحل ۱۲- عین الساده ۱۳- مروع ۱۴- نحیر.
۱۷- جلسه مورخ ۱۳۹۷/۱۲/۵ هیات وزیران ( تصویب نامه شماره ۱۰۳۵۰۶ مورخ ۱۳۹۷/۶/۱۲ ) : تغییرات و اصلاحات تقسیماتی در شهرستان کنگان به شرح زیر انجام میشود : ۱- روستاها، مزرعه ها و مکانهای لاورده، لاورگل، هفت چاه و سه چاه از دهستان جم بخش مرکزی شهرستان جم در استان بوشهر منتزع و به دهستان طاهری بخش مرکزی شهرستان کنگان در استان یادشده ملحق میشود. ۲- محدوده جغرافیایی دهستان طاهری بخش مرکزی شهرستان کنگان، اصلاح میشود و مرکز آن به روستای پرک تغییر مییابد. ۳- دهستان تمبک به مرکزیت روستای قلعه میان از ترکیب روستاها، مزرعه ها و مکانهای قلعه میان، هنویز، سایت اختر و منطقه ویژه پارس جنوبی شماره (۳)، در بخش مرکزی شهرستان کنگان ایجاد میشود. ۴- دهستان شیرینو به مرکزیت روستای شیرینو از ترکیب روستاها، مزرعه ها و مکانهای شیرینو، لاورده، لاورگل و شصت پیچ، در بخش مرکزی شهرستان کنگان ایجاد میشود. ۵- بخش سیراف به مرکزیت شهر سیراف از ترکیب دهستانهای طاهری و شیرینو در شهرستان کنگان ایجاد میشود.
وضعیت اقلیمی
شهرستان کنگان از نظر آب و هوایی جزو مناطق گرم و مرطوب محسوب می گردد و دارای تابستان های بسیار گرم و مرطوب و زمستان های معتدل می باشد و تقریبا دارای دو فصل است و بهار و پاییز آن نیز بیشتر حال و هوای تابستان را دارد.
شرجی هوا پدیده ای است که سواحل را از دیگر نقاط متمایز ساخته است. روند پدیده شرجی خصوصا در تابستان رو به افزایش بوده و بعلت رطوبت بالا جابجایی هوا کمتر صورت می گیرد و هم باعث افزایش آلاینده ها به موجب وجود فازهای پارس جنوبی گردیده و از سوی دیگر نیز تعریق انسان بعلت عدم تبخیر و افزایش دمای بدن بیشتر می گردد که موجب دشواری هایی در فصل گرمای این منطقه است و خصوصا در تابستان باعث بروز مشکلات تنفسی فراوان می گردد. محصولات کشاورزی آن غالبا در پایان زمستان و اوایل بهار برداشت می شود و غالبا قریب به اتفاق کشاورزی این منطقه بصورت آبی می باشد و عمده محصول کشاورزی این منطقه گوجه فرنگی، بادمجان و غلات است. محصولات باغی نیز به صورت مختصر شامل خرما و لیمو از محصولات برداشت پاییزه این منطقه است.
یشتر ماههای سال گرم و دما در تابستان گاهی به ۵۰ درجه ودر زمستان به ۱۰درجه سانتی گراد بالای صفر(البته گاهی) میرسد.آثار فصل پاییز در این بندر دیده نمی شود.
میانگین دمای سالانه : ۳۰ درجه سانتیگراد
شهرستان کنگان با توجه به مقدار کم بارش (کمتر از ۲۰۰ میلیمتر) همواره با مشکل کم آبی مواجه بوده است.
در شهرستان کنگان هیچ گونه رود دائمی وجود ندارد ولیکن با توجه به فاصله کم کوه تا دریا مسیل های فصلی متعددی وجود دارد که آبدهی آن بعد از هر بارندگی می باشد و در فصل تابستان کاملاً خشک می باشند.
با توجه به تشکیلات زمین شناسی، مناطقی که در این شهرستان دارای آبدهی نسبتاً خوبی می باشد شامل شهر بنک در بخش مرکزی است که نسبت به دیگر مناطق آبدهی بهتری دارد و در بقیه نقاط به علت جنس و لایه های زیرین زمین آب های زیر زمینی یا کم بوده یا کیفیت بدی دارا می باشند.
بادها اغلب در ناحیه کنگان بیشتر به سمت جنوب و با بیشترین فرکانس همراه است بادها در کنگان به چند دسته تقسیم می شوند:
۱ ـ باد قوس: باد خنکی است که از سمت دریا وغرب می وزد که به آن باد جنوب و در اصطلاح محلی باد قوس می گویند.
۲ ـ باد شمال: جهت این باد شمال غربی است و در تابستان هرگاه بوزد خنک است و تبدیل کننده هوای شرجی است و خشک دانه ها و به تعبیر مردم بومی دونه انجیر و زخمهایی که بر اثر گرما و وزش باد قوس و شرجی در بدن ظاهر می شود با این باد بهبود می یابد.
۳ ـ تش باد: از زیر مجموعه های باد شمال است اما چنان گرم می باشد که مردم آنرا تش باد می گویند. تش باد از اواخر اردیبهشت شروع و تا آخر خردادماه ادامه دارد و گاهی محصول درختان خرما را از بین می برد. تش در زبان محلی به معنای آتش می باشد.
۴ ـ باد نعشی: جهت این باد شمال شرقی و بیشتر در جنوب خلیج فارس می وزد و پس از وزش به باد قوس تبدیل می شود.
۵ ـ باد بحری: این باد در میانه روز می وزد و جهت خود را تغییرمی دهد و معمولا از دریا به سوی خشکی می وزد.
۶ ـ باد بری: نسیمی است لطیف و ملایم که از ثلث آخر شب تا نزدیکی دو ساعت از صبح گذشته می وزد و جهت آن از خشکی به دریاست. هوای شرجی را می برد و روح افزاست تا آنجا که در گذشته آب ها را که در کوزه نگه می داشتند، خنک می کرد.
قابلیتهای اقتصادی
شهرستان کنگان ميزبان عظیم ترین صنایع گاز و پتروشیمی کشور به عنوان پايتخت اقتصادی ایران نامیده می شود. ۶۰ درصد از تاسیسات پارس جنوبی به مساحت ۱۶ هزار هکتار در شهرستان کنگان واقع شده است و تا کنون ۲ پالایشگاه نهم و دهم در آن به بهره برداری رسیده اند. فاز ۱۲ پارس جنوبی یا پالایشگاه نهم بزرگترین فاز پالایشگاهی خاورمیانه است.
قابلیتهای اقتصادی بزرگترین کارخانه سیمان کشور با نام ساروج کنگان با ظرفیت روزانه ۶۰۰۰ تن در کنگان و در حدود ۱۲ کیلومتری شهر کنگان قرار دارد.
امروزه شهرستان کنگان محل اجرای بخش عظیمی ازپارس جنوبی است. سایت کنگان که بزرگی آن ۲ برابر سایت عسلویه (پارس جنوبی) است در شهرستان کنگان قرار دارد.
محاسبه فاصله
فاصله مسیر جاده ای مراکز استان ها به بندر کنگان
زمان سفر
با توجه به شرایط آب و هوا، رطوبت و گرمایی که در شهرستان حکم فرماست اواخر پاییز، زمستان و اوایل بهار بهترین زمان برای سفر به این شهرستان می باشد.
زمان سفر
با توجه به شرایط آب و هوا، رطوبت و گرمایی که در شهرستان حکم فرماست اواخر پاییز، زمستان و اوایل بهار بهترین زمان برای سفر به این شهرستان می باشد.
فصل بهار
حداقل ۲۲ و حداکثر ۳۸ درجه سانتیگراد بالای صفر
فصل تابستان
حداقل ۳۱ و حداکثر ۵۰ درجه سانتیگراد بالای صفر
فصل پاییز
حداقل ۲۰ و حداکثر ۲۷ درجه سانتیگراد بالای صفر
فصل زمستان
حداقل ۱۰ و حداکثر ۲۵ درجه سانتیگراد بالای صفر
به دنبال خانه رویایی هستید ؟
ما می توانیم به شما کمک کنیم تا رویای خود را برای یک خانه جدید محقق کنید